Zomeraktie: steun de zomerkampen en het bouwen van een kerk!

Z O M E R A K T I E!

Helpt u meebouwen?
Stichting H2oek heeft de vraag gekregen van een predikant om een kerkje te willen bouwen voor een christengemeente (Roma) in Oekraïne. U begrijpt dat wij dit heel graag willen realiseren! Ook willen wij uw steun vragen in ons werk voor de kampen onder Romakinderen. Wij vragen u om een gift voor gemeenteopbouw en voor het kinderwerk. Daarmee kunnen wij christenen en kinderen verder helpen naar een betere toekomst.
Bankrekeningnummer: NL64RABO 0342781383.

Giften onder vermelding van ‘zomeraktie h2oek’.
Alvast heel hartelijk bedankt! Uw steun is heel erg nodig. (Uw gift is aftrekbaar)

Bemoedigingsreis Piet en Rita Kooistra

Piet en Rita Kooistra uit Lunteren zijn twee weken geleden teruggekomen uit Oekraïne. Zij zijn mee geweest met een bemoedigingsreis die werd georganiseerd door de werkgroep Oekraïne, vanuit de Hervormde Gemeente Lunteren. Zoals u misschien weet steunt de diaconie van deze gemeente onze stichting voor een periode van 5 jaar, in het kader van diaconale bewustwording. Er worden werkvakanties georganiseerd voor jongeren. Ook volwassenen zijn geïnteresseerd in het werk van Petro en Dianne. Piet en Rita zijn net terug.

Rita schrijft:
“In de week van 10 tot 17 maart waren we voor een bezoek aan de Oekraïne bij Dianne en Petro Bernyk van der Lingen.

We zijn zeer onder de indruk van het prachtige werk wat daar door hen gedaan wordt. Vooral de liefde voor de behoeftige en arme naaste was voor ons in alles zichtbaar. We bezochten op zondagmiddag een kerkdienst bij de Roma thuis in een huiskamer.
Hier speelde Petro op een keyboard en vertelde hij op eenvoudige wijze samen met de Romapredikant het Evangelie. Er werd uit volle borst meegezongen door deze gelovigen die allen analfabeet zijn.

In de bergdorpen deelden we voedselpakketten uit en zagen we de bittere armoe bij weduwen en gehandicapten.
Wat een troost als er voor deze hulpbehoevende mensen een vracht hout gebracht wordt of een voedselpakket.

Verder bezochten we een ouderen centrum. Mensen delen hier met 4 of 5 anderen een kamer.
Personeel wordt door Noorwegen gesponsord maar eten van het land wordt via schoolkinderen bijeen gebracht. Vlees is een luxe dus wat mooi dat er wat van gebracht kon worden.
Ook incontinentiemateriaal wordt geschonken en de hulpmiddelen via de stichting werden goed gebruikt. De huisbezoeken maakten veel indruk.
Dianne kent de mensen goed en samen met Petro bekijkt ze hoe er gehopen gaat worden. Petro is een duizendpoot die op zowel technisch als muzikaal en menslievendheid, onovertroffen is.

Lang niet alles heb ik kunnen noemen. Maar één ding staat voor mij vast:
ze zijn een voorbeeld voor ons allen…” Piet en Rita.

In juli hoopt de eerste groep jongeren vanuit Lunteren naar Oekraïne te gaan. Wij hopen tzt weer verslag te doen van deze reis.

Nieuwsbrief nr 43 november 2017 is uit!

Nr 43 November 2017

Beste lezer,

Terwijl ik dit schrijf vallen de eerste sneeuwvlokken. Wel heel erg vroeg dit jaar.
Het is ook al behoorlijk koud. Het begin van een strenge winter volgens de kranten hier! We wachten af. Toch neem ik u en jullie nog even mee terug naar de warme en drukke zomer periode van 2017.

Transport.
Vanuit Nederland kwam er weer een transport met hulpgoederen. Aan ons de taak om al die goede gaven op de juiste plaats te brengen. De goederen werden naar kindertehuizen, een bejaardenhuis gezinnen gebracht, enz..
Petro bracht de matrassen, looprekken en postoelen naar de ouderen in het bejaardenhuis en wat waren de mensen blij en dankbaar!
Een oude vrouw probeerde een looprek uit. “Zo, dat loopt fijn. Je hebt een Mercedes voor me meegebracht”! Daar moesten we wel even om lachen. Haar oude, houten stok bleef staan..

Zomerkampen.
In vier verschillende Romadorpen hebben we weer driedaagse kinderkampen gehouden.
Er kwamen dan zo`n 180 tot 200 kinderen uit de twee grote dorpen. Uit de andere ongeveer 80. Er was een grote tent voor de plenaire bijeenkomst en een kleinere tent voor het knutselen en eten.
De andere activiteiten waren gewoon op het veld naast het dorp.
We hadden vier toiletten gebouwd en dat was voor de meesten even wennen. Als je nodig moet kan dat echt overal….! De eerste dag is altijd best vermoeiend. De kinderen zijn heel enthousiast maar vonden het moeilijk om te luisteren en zich aan het programma te houden.
Maar geleidelijk aan ging het steeds beter. Met aandacht luisterden ze naar de bijbelverhalen en leerden zij snel de liedjes. En wat genoten ze van de buitenspellen! Zoals bijvoorbeeld het proberen te grijpen naar snoep dat op een t-shirt van de rondrennende leiding vast zit. Ze kregen een gezonde, warme maaltijd, fruit en een bekertje yoghurt. Een bijzonder lekkernij voor hen!

Om alles in goede banen te leiden was er veel hulp nodig. Jonge mensen uit Amerika, Canada, Oekraïne en Nederland vormden een fijne, gezellige groep.
In het gastenverblijf kwamen al die nationaliteiten samen. Werken voor het zelfde doel verbindt mensen! Kinderen met vaak uitzichtloze situaties in een zigeunerkamp, drie mooie dagen laten beleven, geeft veel voldoening met als hoofddoel hen vertellen dat God er ook voor hen wil zijn.
De gevolgen van het vertellen van het verhaal over de torenbouw van Babel waren duidelijk hoorbaar in het gastenverblijf.
Soms heel vermoeiend voor de tolken, al het vertalen. Gelukkig is onze dochter Anna-Vera (15) daar ook al heel goed in.

Kerkbouw.
In het dorpje Essen is er begonnen met de bouw van een kerk voor zigeuners. Samen met de zigeuners heeft Petro het fundament gelegd. Er werd een zegen gevraagd (foto) voor de bouw want: “Als de Heere het huis niet bouwt werken de bouwers tevergeefs” (Psalm 127)…

Een groep Oekraïense jongeren kwamen helpen met de opbouw van de muren. Het dak heeft Petro met zijn broers in twee dagen opgezet. Deuren en ramen zijn besteld en dan kan het afwerken beginnen. Het oude huisje waar de gemeente nu samenkomt willen we opknappen voor de zondagsschool en kinderwerk. We zijn heel dankbaar voor de giften uit Nederland en Canada.

Petro werkt goed samen met de zigeunergemeente en dat geeft een band. Petro gaf de zigeunermannen ook een werkloon, dat stimuleerde enorm. Zelfs de kinderen willen graag meehelpen en Petro liet ze allerlei klusjes doen. Een vrouw zorgde voor koffie en Petro nam voldoende eten mee om samen met de bouwers te eten. Tijdens de bouw zag Petro dat er een gezin was in het kamp dat zonder elektriciteit zat. Door schulden was het afgesloten. We hebben het weer kunnen aansluiten op het elektriciteitsnet. De man van het elektriciteitsbedrijf was verbaasd Petro te zien.
Petro kwam precies een dag nadat hij het dossier van dit gezin voor het laatst had ingekeken om af te sluiten… en daar kwam iemand om het probleem op te lossen!
De wens van Petro’s overleden vader om in het Romadorp te blijven werken krijgt zo gestalte. We bidden dat de gemeente uitgebreid mag worden en dat er een plaats is voor iedereen die God zoekt, en door Hem gevonden mag worden!

Winterhulp
We schreven al dat de winter is begonnen. Tot en met maart is dat voor velen een moeilijke tijd. Elk jaar weer wordt erdoor alle stichtingen die werken in Oost Europa een beroep gedaan om hulp te geven. Arme gezinnen en ouderen ondersteunen is ons belangrijkste werk in deze periode. De hoge stookkosten kunnen niet betaald worden. Niet alleen het gas maar ook het stoken op hout is voor velen een groot probleem. Een vracht hout voor de hele winter kost €200. En dan moet er ook nog gegeten worden en soms zijn er medicijnen nodig. De voedsel pakketten zijn dan ook broodnodig. We zijn dankbaar dat we steeds de middelen krijgen om hier te kunnen helpen.

Misha
Als u/jij langer onze nieuwsbrieven leest komt zijn naam u/jou wel bekend voor. In 2012 schreven we voor eerst over hem. Een vrouw uit onze gemeente kende het gezin en ze dacht dat het wel hulp kon gebruiken. Samen met haar ging ik er naar toe. Misha was toen 11 jaar. Hij had een spierziekte en kon niet praten. Het trof me gelijk toen ik zag hoe liefdevol zijn moeder voor hem zorgde. Dat is in Oekraïne niet vanzelfsprekend. Vanuit Nederland kregen we bedden en één daarvan ging er naar Misha. Heel wat beter dan de oude lage slaapbank waar ook zijn ouders op sliepen. Hij genoot van zijn fijne hoge bed.
Veel gehandicapten worden verborgen gehouden, uit onmacht of schaamte. Inmiddels wist ik dat de kosten voor de verzorging veel hoger waren dan het bedrag van zijn invalide subsidie. We besloten om iedere 2 maanden luiers te brengen en te kijken wat er nog meer nodig was. Heel mooi was het om te zien hoe moeder en kind communiceerden door blikken en gebaren.

Ondanks zijn handicap was hij vrolijk en was hij blij om mij te zien. Onze Eduard speelde met hem en dan genoot hij. Toch kwamen er steeds meer problemen. Hij groeide schever, kon moeilijker ademhalen en er werd een hartafwijking geconstateerd. We hebben de hartoperatie kunnen bekostigen. Daarna zou hij aan zijn rug geopereerd worden, maar dat vond de arts zelf te risicovol. Toen ik hem in juli bezocht zag ik hoe hij achteruit was gegaan. Hij zag heel bleek, zijn blijde glimlach was verdwenen. Het bleek dat zijn nieren ook niet meer goed werkten. Er volgde een ziekenhuisopname op de zwaarbewaakte IC, waar zelfs de ouders niet mogen komen! Natasha, zijn moeder, vond het zo belangrijk dat ik hem nog een keer kon zien, dat ze de arts had omgekocht voor mijn bezoek. Ook betaalde ze zelf iedere dag een bedrag om bij haar stervende kind te mogen zijn. Dat hoorde ik achteraf en het is voor ons niet te begrijpen. Juist dan wil je er toch zijn voor je kind! Misha is overleden en het laatste wat we voor hem konden doen was zijn kist betalen. De begrafenis was een orthodox gebeuren, vol traditie maar met weinig troost..

Dank!
Dit woord, vier letters maar, willen we uitspreken naar de zovelen die met ons meeleven. De gaven maar ook de warme belangstelling voor ons werk in Oekraïne doen ons goed. De dankbaarheid van de mensen hier geven we graag aan u en jullie door.
2017 is alweer bijna voorbij. Het was voor ons een jaar met veel zegeningen. Als we de mensen
hier niet alleen van materiële zaken kunnen voorzien maar ook mogen merken dat Gods Woord in hun harten werkt, is uw/jullie hulp rijk beloond. Hartelijk dank daarvoor.

Vanuit Lutsky een hartelijke groet,
Petro en Dianne Bernyk-van der Lingen
Anna-Vera , Eduard en Liza

Wilt u de familie Bernyk-van der Lingen steunen? Dat kan door uw gebed of een bemoediging. Hun adres is:
Petro en Dianne Bernyk-van der Lingen
Mitsurina 41
Veliky Lutski
Mukachevski Rayon
Zarkapatska oblast
YKPAIHA 89625
Oekraïne


U kunt familie Bernyk-van der Lingen ook financieel steunen. Meer dan welkom!
U kunt uw gift overmaken op NL64RABO 0342781383 t.n.v. Stichting Hart en handen
voor Oekraïne. Uw gift is aftrekbaar.

Voor meer informatie kunt u kijken op www.h2oek.com of contact opnemen met de voorzitter
van het bestuur: Ineke Vijfhuizen.
evijfhuizen@hotmail.com of tel. 0786823954 of 0653142137
Ook op Facebook en Instagram zijn wij te vinden met recente foto’s en filmpjes: Stichting Hart en handen voor Oekraïne, h2oek.

Kledinginzameling 21 oktober in Lunteren

Kledinginzameling 

Zaterdag 21 oktober is er weer een kledinginzameling voor Oekraïne. Kleding (graag ook kindermaillots), beddengoed, dekens en schoenen zijn erg welkom. De transportkosten zijn hoog, dus wij willen u vragen of u spullen in wilt dienen die het vervoeren écht waard zijn. Bij voorkeur verpakt in bananendozen.

Namens de commissie alvast hartelijk dank!

Wanneer:           Zaterdag 21 oktober van 10:00 – 12:30 uur

Waar:                  Bij Familie H. Snetselaar Postweg 133 in Lunteren

Terugblik begin bouw van kerk voor zigeuners Essen

In augustus heeft Petro, samen met een paar andere mannen uit het Romadorp Essen, het fundament gelegd van de kerk die we gaan bouwen voor zigeuners. We hopen en bidden dat op dit fundament de verdere bouw ook goed mag gaan en tot zegen mag zijn voor velen. Een gebouw waarin veel zigeuners God zullen leren kennen en Hem prijzen.

In september kwam er een busje uit Novogradvolinsk aan bij ons gastenverblijf. Ze waren s’nachts vertrokken en hadden een afstand van zo’n 650 km. afgelegd. s’Ochtends om 11 uur stonden ze op om het fundament van de kerk te bespreken. Na een gebed om zegen, kracht en bescherming gingen ze aan het werk. Negen jonge mannen hebben in anderhalve dag de muren van de kerk gebouwd. De tweede etappe is met net zoveel enthousiasme geslaagd. Fijn dat Oekraïners hun krachten hebben gebundeld om dit kerkje te bouwen. De volgende fase is het dak.

Misha (17 jaar) overleden

Misha

Als u/je langer de nieuwsbrieven leest komt zijn naam u/je wel bekend voor.

In 2012 schreven we voor eerst over hem.

Een vrouw uit onze gemeente kende het gezin en ze dacht dat het wel hulp kon gebruiken. Samen met haar ging ik er naar toe.

Misha was toen 11 jaar. Hij had een spierziekte en kon niet praten. Het trof me gelijk toen ik zag hoe liefdevol zijn moeder voor hem zorgde. Dat is in Oekraïne niet vanzelfsprekend. Veel gehandicapten worden verborgen gehouden, uit onmacht of schaamte. Inmiddels wist ik dat de kosten voor de verzorging veel hoger zijn dan het bedrag van zijn invalide subsidie. We besloten om iedere 2 maanden, luiers te brengen en te kijken wat er nog meer nodig was.

Vanuit Nederland kregen we verzorgingstehuis bedden en een ging er naar Misha. Heel wat beter dan de oude lage slaapbank waar ook zijn ouders op sliepen.

Hij genoot van zijn fijne hoge bed.

Ze stonden al 5 jaar op de wachtlijst voor een speciale rolstoel, die is er nooit gekomen……..

Toen hij te zwaar werd om te dragen ging hij in een kinderwagen naar buiten.

Heel mooi was het om te zien hoe moeder en kind communiceerden door blikken en gebaren.

Ondanks zijn handicap was hij vrolijk en was blij om me te zien.

Onze Eduard speelde met hem en dan genoot hij.

Toch kwamen er steeds meer problemen. Hij groeide schever,kon moeilijker adem halen en er werd een hartafwijking geconstateerd. We hebben de hartoperatie kunnen bekostigen. Daarna zou hij aan zijn rug geopereerd worden, maar dat vond de arts zelf te risicovol.

Toen ik hem in juli bezocht zag ik hoe hij achteruit was gegaan. Hij zag heel bleek zijn blijde glimlach was verdwenen. Het bleek dat zijn nieren ook niet meer goed werkten. Er volgde een ziekenhuis opname.

Op de zwaar bewaakte IC. Waar zelfs de ouders niet mogen komen!

Natasha, zijn moeder, vond het zo belangrijk dat ik hem nog een keer kon zien, dat ze de arts had omgekocht voor mijn bezoek.

Ook betaalde ze zelf iedere dag een bedrag om bij haar stervende kind te mogen zijn.

Dat hoorde ik achteraf en het is voor ons niet te begrijpen. Juist dan wil je er toch zijn voor je kind!

Misha is overleden en het laatste wat we voor hem konden doen was zijn kist betalen.

De begrafenis was een orthodox gebeuren vol traditie maar weinig troost.

 

Terecht werd Natasha geprezen door de pastoor dat ze de juiste keus had gemaakt om voor Misha te zorgen en hem niet naar een tehuis te brengen.

In de Russisch orthodoxe Kerk kent men alleen standaardgebeden.

Ik heb veel met haar mogen spreken en bidden. Het was voor haar nieuw en bemoedigend te horen dat je in eigen woorden tot God mag bidden en Hem je nood en verdriet mag vertellen.

We hopen dat ze God mag leren kennen als haar persoonlijke Redder.

Gelukkig heeft ze werk gevonden, dat geeft afleiding en inkomsten maar het gemis van Misha is groot, want haar leven draaide 17 jaar lang om hem.

En niet alleen voor haar maar ook voor ons. We zijn dankbaar dat we mede door u en jullie steun al die jaren voor Misha hebben kunnen zorgen.

Dianne

Verslag van werkvakantie familie Vijfhuizen zomer 2017.

Augustus 2017: Verslag van de werkvakantie!

Met ons vijven, Ineke, Ewout, Jeanine, Marielle en Denise Vijfhuizen, kwamen we op 12 juli aan in het dorp van Dianne en Petya. Een week lang hebben voornamelijk de meiden meegeholpen bij de vier verschillende zigeuner vakantiekampen, elk kamp duurt drie dagen, met elk tussen de 100 en 200 kinderen. Deze kampen zijn door de stichting georganiseerd en bedoeld om de kinderen een fijne tijd te geven door de liefde van God te laten zien in het geven van veel persoonlijke aandacht en goed eten, drinken en tussendoortjes. Er wordt veel gezongen, spelletjes gedaan, gedanst, sketches gedaan en een Bijbelverhaal verteld. Ook wordt iets bijgebracht over praktische zaken, bijvoorbeeld hygiëne.

Het is echt heel mooi om de kinderen te zien genieten, opbloeien bij de aandacht en liefde die ze krijgen. In het dagelijks leven worden zigeuners door de meeste mensen om hen heen gezien als minderwaardig en het laagste niveau op de maatschappelijke ladder. De meeste van hen wonen in een hut zonder stromend water en een wc.

Er waren bij elkaar ongeveer 40 vrijwilligers uit diverse landen, Canada, Amerika, Wit-Rusland en Oekraïne zelf om de kampen te begeleiden. Het was echt mooi en bijzonder om iedereen te zien samenwerken voor hetzelfde doel. Het was mooi om mee te maken hoe onderling de band ook steeds beter werd, ook door met elkaar te eten en met een Sing-in. Respect voor iedereen die heeft meegeholpen, ook achter de schermen, het is een hele onderneming om op een plek waar eerst niets is, een aantal tenten met stoelen, tafels, een podium, geluidsinstallatie, muziekinstrumenten, eten, drinken en jawel ook een mobiele toilet te organiseren.

Wij, Ineke en Ewout hebben deze week vooral ondersteunende dingen gedaan zoals bezoek gebracht aan de kinderafdeling, het regelen van vervoer, inkopen doen en het bezoeken van mensen. We hebben gezien dat het in Oekraïne langzaam, heel langzaam vooruit gaat, economisch gezien, qua infrastructuur, qua democratie en beleid. Ook op andere gebieden: er zijn bijvoorbeeld kerkelijke gemeentes gesticht in verschillende zigeunerdorpen, er wordt, zeker ook door jongeren, meer aandacht besteedt aan mensen die echt in de ellende zitten. Desondanks vallen er veel mensen “buiten de boot”, met name ouderen, gehandicapten en zigeuners. Maar we zien toch lichtpuntjes in een land waar corruptie en het post-communisme diepgeworteld zit.

Kortom we zijn dankbaar dat we hier weer een week mochten zijn, familie Bernyk bedankt voor de gastvrijheid en sponsors bedankt voor het mogelijk maken van deze kinderkampen!

 

 

 

 

Kledinginzameling 18 maart in Lunteren.

Kledinginzameling voor Stichting Hart en handen voor Oekraïne  

In de nieuwsbrief zagen we dat er veel nood is in Oekraïne. Daarom organiseren we een kledinginzameling. Naast kleding zijn we ook erg blij met beddengoed, dekens, huishoudtextiel en schoenen. Bij voorkeur verpakt in bananendozen.

Mocht u op deze datum niet kunnen of heeft u op een ander moment een doos gevuld dan kunt u die ook inleveren bij familie van der Lingen aan de Schaepmanstraat 11 in Lunteren.

Namens de commissie alvast hartelijk dank!

 

Wanneer:          Zaterdag 18 maart van 10:00 – 12:30 uur

Waar:                Bij Familie H. Snetselaar, Postweg 133 in Lunteren

Nieuwsbrief februari 2017 is uit!

Nieuwsbrief nr. 42 Februari 2017

Beste donateurs en geïnteresseerden in Stichting Hart en handen voor Oekraïne,

Vanuit een winters Oekraïne kijken we even terug op het afgelopen half jaar. Mede door uw en jullie steun hebben we veel kunnen organiseren en hulp verlenen.

Kinderkampen.

In augustus waren er de kinderkampen voor  zigeuner(Roma)kinderen. In drie verschillende zigeunerdorpjes organiseerden we een driedaags kamp. Er kwamen zoveel kinderen dat we wel wat meer leiding konden gebruiken. We waren dan ook heel blij met de hulp van onze 14-jarige dochter Anna-Vera. Met veel enthousiasme gaf ze leiding aan een groep kinderen. We werden er als ouders blij van. Er kwamen niet alleen kinderen maar ook heel jonge aanstaande moeders. Het is bij de Roma niet vreemd dat je op 14 of 15-jarige leeftijd je  eerste kind krijgt. Vandaar dat Peter vaak opa werd genoemd door deze kinderen. Zij zijn gewend dat je op je veertigste al opa of oma bent. Dit jaar was het thema ‘Jozef’. De verhalen werden verteld en soms uitgespeeld en er werd een werkje gemaakt. Wat honger is weten de kinderen helaas maar al te goed, en wat heerlijk als je dan drie dagen een gezonde maaltijd krijgt!

Romana

In een van de dorpjes zagen we Romana van zeven jaar. Ze heeft een ernstig gespleten bovenlip en kan hierdoor moeilijk praten en eten. Het was duidelijk voor ons, we willen haar helpen.  Inmiddels is ze geopereerd en wacht nu op een tweede operatie. Even geduld hebben, want het is hier de gewoonte dat er iemand in het ziekenhuis blijft om voor een kind te zorgen. Nu is haar moeder net bevallen en haar 15-jarige zus ook, dus is er een probleempje voor de verzorging. Maar we hopen dat het  met Romana goed zal gaan.

Kerk Essen

Het gebouwtje dat de Romagemeente in Essen huurde kwam te koop. Na veel geregel waren alle documenten in orde zodat de gemeente het kan opknappen en er een schooltje kan beginnen. In het voorjaar hopen we te beginnen met de bouw van een eenvoudig kerkje en een woning voor de dominee. Er komen ook toiletten en dat zal best vreemd zijn, want ja, als je altijd anders gewend bent… Het hele project heeft veel tijd gekost want niet iedereen komt op de afgesproken tijd opdagen. De burgemeester, de notaris, ach, ze nemen het niet zo nauw. En Peter? Gewoon een  volgende keer weer gaan, maar een beetje  Hollandser mag van hem wel! We hebben goed contact met de voorganger. Een man die heel begaan is  met het geestelijk leven van zijn mensen. Met zijn oude Lada bezoekt hij verschillende dorpjes. Regelmatig betalen we een reparatie aan zijn auto en een tank benzine voor hem. Het stemt hem en ons dankbaar dat er zegen mag zijn op het werk. Het trouwe kerkbezoek en verandering in gedrag laten ons zien dat de Heere werkt in de zigeunergemeenschap.

Kerst

Met Kerst bezochten we vier zigeunergemeenten. We deelden kleding en voedselpakketten uit. Voor de kinderen een zakje fruit of snoepjes. Het belangrijkste dat we mochten brengen was het Evangelie. Jezus kwam naar de aarde, ook voor hen!

Medische hulp

In Oekraïne moet je voor alle medische hulp zelf betalen. Het verband, de handschoenen voor de arts, injecties, gips enz. Voor een operatie stelt de arts zelf zijn tarief vast en de opnamekosten (zonder eten) zijn voor eigen rekening. Wie het minst heeft komt achteraan de rij. Nu zijn de kosten niet te vergelijken met de Nederlandse kosten, maar voor ouderen en gezinnen is het vaak onbetaalbaar. Een gemiddelde operatie kost twee maandlonen / drie pensioenen. Hier ligt een taak voor de overheid, maar ja…als die het af laat weten (misschien is Nederland toch zo verkeerd nog niet). Hierdoor komen er heel wat hulpvragen op ons pad.

Ziekenhuis

Het gaat goed met de kinderen. Ze ontwikkelen zich goed en zien er gezond uit. Bij de inspectie controle kregen we complimenten en werd gezegd dat ‘onze’ kinderen het veel beter doen dat de kinderen in tehuizen waar geen hulp van buitenaf is. Fijn om te horen voor de meiden die voor onze stichting werken en door ons worden betaald. De dokter zei pas: ‘Wat zouden we toch moeten zonder jullie. Vroeger namen we zelf oude kledingstukken mee van thuis om de kinderen in te wikkelen. Die tijd is gelukkig voorbij. De kinderen krijgen nu van jullie alles wat ze nodig hebben’. In oktober kwamen er twee meisjes binnen, per direct uit huis geplaatst. Het ziekenhuis is dan noodopvang. De reden was dat de ouders altijd  dronken waren en oma de zorg niet meer aan kon. Ze waren ondervoed, slecht gekleed, veel te grote en versleten schoenen. We dachten dat ze rond de 8 en 10 jaar waren. Gelukkig hebben we dan kleding uit het transport uit Holland. Toen Peter ze een banaan gaf ging die er gretig in. Omdat het ziekenhuis alleen verlaten weeskinderen tot ongeveer drie jaar opneemt, moesten Nadia en Marianne na drie weken naar een tehuis. Ze hebben even geproefd wat liefde, aandacht en zorg is. Ze gingen praten en werden vrolijk. Wat zal er van hen worden? We kunnen alleen nog voor hen bidden.

Misha

Al ruim zeven jaar helpen we Misha met luiers, massage en medicijnen. Nu hij ouder wordt (14 jaar) verergert zijn spierziekte en krijgt hij longproblemen. Een operatie aan zijn rug zou helpen. Maar hij bleek een hartoperatie nodig te hebben. Zijn moeder had een lening bij de bank afgesloten om die te kunnen betalen. Als stichting hebben we de lening afgelost. We hebben respect voor de manier waarop zijn moeder hem verzorgt en het gezin onderhoudt. En dat in een land waar gehandicapten nog steeds niet geaccepteerd worden. Uw en jullie hulp komt hier goed terecht!

Winter

Het is lang geleden dat we zo’n strenge winter hebben gehad. ’s Nachts vaak -20, overdag 15. Heel veel sneeuw en geen sneeuwschuiver of strooiwagen te zien. Van code geel, oranje en rood hebben ze hier nog nooit gehoord! We merkten het wel aan de hulpvragen. Het stookhout was eerder op en gasrekeningen hoger. Al glijdend en glibberend bezoekt Peter toch de ouderen en andere hulpbehoevenden. Met jassen aan en dekens om zich heen zitten de ouderen in huis. Het is best gevaarlijk rijden, maar we kunnen de mensen  niet zonder hulp laten zitten. We ontvangen veel dankbaarheid en die geven we graag aan u en jullie door.

Gastenverblijf

Met hulp van heel betrokken mensen wordt het gastenverblijf opgeknapt. Werkloze mannen werken voor 10 euro per dag (hier een goed loon) aan de renovatie. Zo kunnen we weer groepen ontvangen. We hopen dat ouderen en jongeren zich aangesproken voelen om Oekraïne te leren kennen, te helpen bij projecten en de mensen hier te bemoedigen. Welkom!

Tot zover het nieuws uit Oekraïne. We willen iedereen hartelijk bedanken voor het meeleven, steun en gebed voor ons werk. Het geld van de diaconie van de Hervormde Gemeente Lunteren, de winterfair en de vele kleinere giften stellen ons in staat om onze naasten in Oekraïne te helpen. Op een materiele wijze en vanuit de Bijbel met de boodschap tot hun behoud.

Een hartelijke groet, Peter en Dianne Bernyk-van der Lingen

Wilt u de familie Bernyk-van der Lingen steunen? Dat kan door uw gebed of een bemoediging. Hun adres is: Petro en Dianne Bernyk-van der Lingen Mitsurina 41 Veliky Lutski Mukachevski Rayon Zarkapatska oblast YKPAIHA 89625 Oekraïne

U kunt familie Bernyk-van der Lingen ook financieel steunen. U kunt uw gift overmaken op NL64RABO 0342781383 t.n.v. Stichting Hart en handen voor Oekraïne. Uw gift is aftrekbaar.

Donateurs: bedankt voor jullie giften in 2016!

In 2016 is het mooie bedrag van rond de 16.000 euro aan giften bij de stichting binnengekomen. Hiervoor willen we iedereen bedanken, onder andere door jullie giften is het mogelijk dat het mooie werk van Dianne en Petro elk jaar weer door mag gaan en veel mensen tot zegen is.

Ook in 2017 is uw steun hard nodig en doen wij weer een beroep op u om al de projecten die lopen door te kunnen laten gaan. Met name vragen we financiële steun voor het bouwen van een nieuw kerkje bij een zigeunergemeenschap en het mogelijk blijven maken van operaties die nodig zijn.

Nogmaals bedankt en een hartelijke groet van het bestuur van Hart en Handen voor Oekraïne.