Terug naar Nieuwsbrief

Nr 35 Juni 2011

Nieuwsbrief nr. 35 Juni 2011  

__________________________________________________________________________________

 

Beste lezer,

Zoals gewoonlijk maar beginnen met een weerpraatje. De winter was lang en koud. Veel sneeuw en vaak -15 tot -20 graden. U/je weet dat er dan door de arme gezinnen en ouderen veel kou geleden wordt. De gasprijs ging weer fors omhoog en ook voor een vracht hout moet meer betaald worden. Met uw en jullie steun hebben veel mensen kunnen helpen. Als je dan een oude vrouw zich ziet warmen bij haar houtkacheltje en de tranen over haar wangen ziet lopen bij het ontvangen van een warm vest en een voedselpakket, moet u /je maar denken: hier doen we het voor!

Zout tekort. Dat was het probleem in Nederland begrepen we. In Oekraïne is dit er niet, want er wordt niet gestrooid. Voor Anna-Vera had dit als gevolg dat ze viel op het straatje bij de muziekschool. Dus naar de dokter. Röntgenfoto’s (2 euro), pols gescheurd: 4 euro gips en verband (eerst zelf gaan kopen). Na 10 dagen röntgenfoto 2euro. Alles bij elkaar 8 euro. Een koopje vind u/je niet? Gelukkig kunnen wij dit betalen, maar voor veel mensen zou dit een te groot bedrag zijn.

Petro heeft de toegang tot het gebouw begaanbaar gemaakt en dat vond men hier erg vreemd. Je moet gewoon zelf goed uitkijken!

Liza.

Het gaat heel goed met ons lieve meisje. Ze is zelfs ons kleine voordeeltje. Gezinnen met 3 of meer kinderen krijgen korting op de elektriciteitsrekening en de kinderen mogen gratis naar de muziekschool. U/je ziet: Oekraïne is zo slecht nog niet…..

Maar helaas…

De werkelijkheid is anders. De prijzen van de levensmiddelen stijgen nog steeds. Medicijnen vaak onbetaalbaar, kleding en schoenen erg duur. De uitkering voor ouderen en gehandicapten gaan niet omhoog. Deze mensen vragen onze extra aandacht. Er gaan geruchten dat er invoerrechten betaald moeten worden op hulptransporten. We hopen dat het bij geruchten blijft, anders wordt het voor ons en veel andere hulpverleners een groot probleem.

Olga- Vera- Marije 

Een paar jaar geleden kwam er een moeder met 4 kinderen en 2 tassen bezittingen uit Rusland naar Lutsky. Ze werd geholpen door de kerk, Petro’s ouders en ons. Al snel kregen we bedenkingen tegen de moeder en hebben onze hulp stop gezet. Ze wilde geen inzicht geven in haar geldbesteding en dat eisen we wel (we moeten weten wat er met stichtingsgeld gedaan wordt). Later bleek haar verhaal niet te kloppen en verdween ze met achterlating van Olga. Ze bleef bij de familie Bernyk achter. Nu is ze 18 en is ze bij haar familie elders gaan wonen. Ook heeft ze werk gevonden. Ze naait riemlusjes aan broeken, 3 eurocent per broek, ze doet er 150 per dag, 6 dagen per week = 27 euro. Ze is er erg blij mee en geeft graag iets aan anderen. Ze mag bij ons kleding uitzoeken. Haar familie heeft geen wasmachine, dus doe ik haar was. We leren haar met geld omgaan en luisteren naar haar verhalen. De familie is anti kerk en er is veel drankmisbruik. Toch wil ze er wonen om op een eenvoudige manier te laten zien dat een leven als christen meer waarde heeft. Olga komt trouw naar de kerk, is actief op de jeugdvereniging en wil deze zomer graag gedoopt worden.

We laten haar zelf aan het woord:

Ik heet Vera en ben 29 jaar. Door Dianne maakte ik kennis met het ziekenhuis. Ik zag de kinderen en kreeg verlangen om iets voor hen te doen.

Het zijn kinderen van mijn eigen volk en ik zie hoe belangrijk het is om deze verlaten kinderen liefde en aandacht te geven. Ik heb gebeden tot God om te weten of hier mijn werk mag zijn. Ik merk dat Hij er zegen op geeft. Van Marije heb ik heel veel geleerd. Ik mis haar heel erg. Ze is een groot voorbeeld voor me.

Marije:

Zoals velen van u en jullie weten ben ik een half jaar in Oekraïne geweest om te werken in het ziekenhuis. De kinderen die bij ons komen zijn vaak niet echt ziek maar zijn verlaten omdat er geen geld voor verzorging is of  hun moeder is erg jong.(Soms komt de moeder nog eens kijken).

Het is enorm dankbaar werk. We zien een grote ontwikkeling bij de kinderen. Ze gingen kruipen, lopen, praten, spelen, zelf eten enz. Van apathische wezentjes werden het vrolijke peuters. Neem de kleine Gyta. Door veel met haar te oefenen is ze enorm vooruit gegaan. Prachtig om dat mee te maken! Samen met Vera heb ik veel voor deze kleintjes kunnen doen. Het contact met de zusters is hard vooruit gegaan. Ik versta en spreek het Russisch steeds beter en daardoor kan ik uitleggen wat ik doe en waarom. Ik merkte dat ze meer betrokken raakten bij het werk. Van het sponsorgeld heb ik een wasmachine kunnen kopen. Heerlijk om nu echt schone kleertjes te hebben.

Ook heb ik nieuwe matrasjes kunnen kopen, dus de bedjes zijn ook schoon en fris. Met heel veel dank aan de mensen die mij financieel ondersteunden, maar bovenal ben ik God dankbaar dat ik dit werk mocht doen. Als ik er niet meer ben weet ik dat HIJ voor hen zal zorgen. Het zijn Zijn kinderen!

Tot zover de verhalen van drie geweldige meiden!

oek46

Onvoorstelbaar… 

Dat was de mening van de artsen in het ziekenhuis waar de zoon van mevr. Smitskova verpleegd werd. Het was de gehandicapte jongen waar we al eerder over schreven. Niet te begrijpen dat deze moeder (ze is weduwe) haar zoon zolang (22jaar) thuis heeft gehouden en hem heeft verzorgd. Het is inderdaad heel bijzonder in een land waar een gehandicapte niet meetelt, weggestopt en verstoten wordt. Mevr. Smitskova vertelde dat ze veel hulp uit Nederland  kreeg via ons(lees u/jullie) zoals inco-materiaal, kleding, medicijnen en een wasmachine. Elk jaar bracht Petro hem naar het ziekenhuis om te laten zien hoe zijn handicap was. Nu is de jongen overleden tot groot verdriet van de moeder. We betaalden de begrafenis (120 Euro). Onze nieuwe bus deed dienst als lijkwagen. Mevr. Smitskova heeft zelf TBC en blijft achter met nog een gehandicapte dochter. Wij zullen haar in haar moeilijke situatie blijven ondersteunen.

Bedankjes

Onze oude bus was niet meer geschikt voor het transport naar de bergen en voor lange reizen. Door een grote gift van de Kringloopwinkel Graafstroom  en De Bouwsteen konden we voor een deel een goede 2e hands bus aankopen zodat we ons werk kunnen blijven doen.

Van Samsam nieuwe en 2de hands kinderkledingzaak in Bleskensgraaf krijgen we veel goede kleding.

Van “‘het oude magazijn” in Bleskensgraaf veel mooie dameskleding.

Werkgroep Ommen betalen de luiers voor de kinderen in het ziekenhuis. En laatst kregen we ook stapelbedden via hen.

Van Rosefashion in Hardinxveld een deel van de opbrengst van haar webwinkel.

En dan van al die mensen die giften, inco-materiaal en kleding enz. geven.

Voor al die giften groot en klein zeggen we u namens uw/jullie Oekraïense medemens  heel heel hartelijk dank!

Marije heel erg bedankt voor je inzet, gezelligheid en hulp. We zullen je missen!!

Ook haar familie die af en toe op bezoek kwamen en zo zorgde voor een stukje Bleskensgraaf in Oekraïne.

Vraag

Heel welkom blijven witte uniformen voor zusters en dokters. Een chirurg kwam het speciaal bij ons vragen. We geven de vraag aan u/jullie door.

En dan een heel bijzondere vraag…

Nu Marije weer in Nederland is zouden we graag in contact komen met iemand die haar plaats wil innemen.

Zou je je ook eens willen inzetten voor deze kinderen die je nodig hebben? Laat het weten! Je kunt voor vragen bij ons of bij Marije (marijemeerkerk@hotmail.com) terecht.  (leeftijd 18+,  periode min. 4 maanden).

Kort geleden 

kwam er een dringende vraag van een dominee uit Mukachevo (7km bij ons vandaan) nadat zijn huis afgebrand was en daarbij ook de voorraad hulpgoederen verloren is gegaan of we hem konden helpen aan kleding voor verschillende gezinnen. We waren net naar de bergdorpen geweest maar gelukkig konden we hem nog helpen uit onze voorraad. Ook konden we een aantal gezinnen helpen aan stapelbedden.  Er is vaak ruimtegebrek en stapelbedden zijn dan heel handig.

Welkom

9 juli hoopt de groep jongelui uit Bleskensgraaf voor een werkvakantie naar Oekraïne te komen. Met de fijne tijd van de vorige groep in gedachten zien we uit naar hun komst. Er is weer een vol programma opgesteld en we hopen dat dat goed mag verlopen.

Tot zover nieuws uit een heel warm Oekraïne. Net zoals in Nederland kampen we met grote droogte, geen goed vooruitzicht voor de oogst.

 

U/jullie heel hartelijk gegroet van Petro, Dianne, Anna-Vera, Eduard en Liza Bernyk.