Terug naar Nieuwsbrief

Nr 36 Februari 2012

Nieuwsbrief nr. 36   Februari 2012 

Hierbij weer wat nieuws uit een winters Oekraïne. Er is in de afgelopen dagen al zo’n 20 cm. sneeuw gevallen. Heerlijk voor de kinderen en helemaal nieuw voor Liza. Ze kijkt vol verwondering naar boven waar al dat witte goedje vandaan komt.

Net als in Nederland was het hier een hele tijd niet koud en weinig regen. Zo weinig zelfs, dat de mensen, ook wij, hier in de dorpen te kampen hadden met een lege waterput. Zolang als ik in Oekraïne woon had ik dat nog niet meegemaakt. Wat is water dan toch onmisbaar! Voor het eten kocht ik flessen water, maar voor alle dagelijkse dingen was er geen druppel. Er kwam af en toe een vrachtwagentje met een tank water erop door het dorp. Wat waren we blij met regen en dat in november!

We gaan toch nog even terug naar de zomer….

Werkvakantie

Ook deze zomer is er een enthousiaste groep jongelui uit Bleskensgraaf naar Oekraïne vertrokken om daar te helpen. Ze waren actief bij verschillende projecten zoals een 3-daags kinderkamp in de bergen bij de zigeuners. Wat genoten de kinderen van de spelletjes, de Bijbelverhalen en de warme maaltijd.

Er werd geholpen met de bouw van het kerkje, dat 11 december  in gebruik werd genomen. Het ziekenhuis kreeg een vervolg in renovatie en de kinderen koesterden zich in de aandacht en zorg van Hollandse jongelui.

Bijzonder was ook de hulp aan ”de man uit de bergen”. Verlaten door zijn vrouw toen hij invalide werd en geen enkel vertrouwen meer in mensen. Er was hem al zo vaak hulp beloofd….. Maar toen kwamen daar onze jongens en knapten zijn huisje op. Hij kreeg een nieuwe matras en schoon beddengoed. Ze namen elke dag eten voor hem mee. De jongens wilden nog veel meer voor hem doen, maar dat lukt niet in korte tijd. Peter zoekt hem regelmatig op en nog steeds is hij verwonderd dat onbekende jongens dat voor hem deden!

Ook mevr. Smitskova, de moeder van de pas overleden gehandicapte jongen, kreeg hulp. De inwonende schoonzoon maakte haar het leven moeilijk. Op haar erf stond nog een bouwvallig huisje dat door de jongens is opgeknapt, zodat ze nu met haar gehandicapte dochter daar kan wonen. De eerst reactie van de jongens was: platgooien en nieuw bouwen! Maar de mensen hier zijn blij met hun opgelapte huisjes…….

Er werden voedselpakketten uitgedeeld en kleding.

Een andere gehandicapte jonge man, die door zijn moeder wordt verzorgd, werd op een kleed door 4 Hollandse jongens gedragen naar de plaats waar we de evangelisatiebijeenkomst hielden. Wat genoot hij van het zingen! Ook voor hem was er een nieuwe matras, kleding en een voedselpakket. U/jullie hadden de blijde gezichten van moeder en zoon eens moeten zien. Ook deze mensen worden door Peter trouw bezocht. Regelmatig krijgt hij de vraag of de Hollandse mensen nog eens komen.

Jongens en Meiden: nogmaals bedankt voor jullie inzet!!! (En dat ondanks de hitte!)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

U/je begrijpt dat dit gezin onze steun wel waard is! Het ziekenhuisbed, gekregen van de werkgroep in Ommen, kwam hier goed van pas. Terwijl we praten over de verdere hulp nam ik de maten van kinderen op om hen van kleding te voorzien.

Ook kwamen we in contact met een moeder van een gehandicapte jongen, Misha, van 11 jaar (zie foto). Ze moest hem helemaal verzorgen. Hij lag op een versleten, lage bank. Voor dit gezin hadden we nog een bed en incontinentiemateriaal. Praten kon hij niet, maar toen hij in het bed werd gelegd straalden zijn ogen. Onze Eduard speelde met hem en daar genoten ze samen van. Bij een volgend bezoek brachten we een paar knuffeldieren mee en we zullen hem ook wat speelgoed geven. De artsen kunnen niets voor hem doen, wel zeiden ze dat massage goed zou zijn. Maar dat kunnen ze niet betalen…….Gelukkig kunnen we ook hierbij helpen.

 

Tweeling.

Van de zomer kregen we een tweeling in het ziekenhuis. De moeder was jong en had een alcoholprobleem. We dachten niet dat de kleintjes in leven

zouden blijven, maar dat gebeurde wel. Ze zijn nu 8maanden oud en het gaat goed met ze. De zusters vertelden dat de moeder niet voor ze wilde zorgen en ze af zou staan aan een kindertehuis. Het was anders. Ze wilde wel, maar had geen mogelijkheden om voor ze te zorgen. Ik heb regelmatig contact met haar.

Ze wil alles weten over verzorging enz. We kunnen haar kleertjes en voeding geven. Soms is ze in paniek, als er wat met de kindjes is en dan belt ze me om raad .Ook mag ze winter over in het ziekenhuis blijven . Ze heeft duidelijk een band met haar kinderen en we zullen haar helpen om haar jonge leven weer op de rit te krijgen. Het moeilijke is om haar niet weer in omgeving te brengen waar alcohol het enige middel tegen problemen lijkt te zijn…….

Zomaar enkele voorbeelden van onze hulpverlening. Maar u/je weet dat de winterperiode altijd weer voor veel mensen met grote problemen komt. Alle stichtingen die in Oost-Europa werken hebben dezelfde boodschap: Help deze mensen de winter door!

Elke stichting heeft hetzelfde probleem; meer vragen om hulp en alles wordt duurder. Wij zoeken steeds naar de goede en goedkoopste adressen voor onze voedselpakketten. Ook de prijs van brandhout wisselt nog wel eens. Opletten dus! Heel fijn dat we ook deze winter weer warme kleding, schoenen, laarzen en dekens uit Nederland hebben gekregen. U/je weet misschien niet wat dat voor de ouderen en gezinnen betekend, maar ik kan u en jullie vertellen: dat is heel veel!!!

Ons nieuwe huis is nog niet helemaal af. Erg behelpen soms, maar als je alles zelf doet heb je dat. Ik sta er nog steeds versteld van hoe handig Peter en z’n broers zijn en dan vaak zonder goed gereedschap (is hier erg duur en geen goede kwaliteit). Alleen de bouwstelling al, gewoon van planken en latten en touwen… Levensgevaarlijk denk ik soms. Het huis is kleiner dan het vorige, maar wel nieuw en naast Peters ouders. Voor hen een geruststelling, want je bent hier als oudere of hulpbehoevende aangewezen op de zorg van je kinderen. Dat is ook vaak het grote probleem van veel ouderen als ze geen kinderen hebben of te ver weg wonen. Er wonen nu ook meer mensen uit onze kerk en vriendinnetjes voor Anna-vera in de buurt.

 

Nog een verhuizing.

Zoals velen al weten gaan onze ouders Bleskensgraaf verlaten. Jarenlang was hun adres het verzamelpunt voor alle hulpgoederen. Meer dan duizend(!!!) bananendozen gingen vanuit de Kerkstraat richting Lutsky. Heel bijzonder dat er ooit maar 1 doos is zoekgeraakt!

Vanwege hun verhuizing kan er vanaf nu GEEN kleding meer worden gebracht. Incontinentiemateriaal, resten van kraampakketten en ziekenhuiskleding kan nog tot 1 april.

Gelukkig krijgen we van o.a. de werkgroep Ommen veel kleding en andere goederen en steun om het ziekenhuiswerk te kunnen voortzetten.

Bedankt.

Ja, waar moet je dan beginnen…

* Eerst maar de mensen die mijn ouders zoveel werk hebben bezorgd. Want al die bananendozen zijn door hen verzendklaar gemaakt. Voor de inhoud zorgde u en jij, geweldig.

* De mensen die maandelijks een bedrag overmaken. Ze zijn een vaste factor in onze financiën. We hopen op nog veel maanden…..

* Het is ook fijn om te merken dat mensen zich voor ons doel inzetten door creatief bezig te zijn.  Neemt u/jij gerust eens een kijkje op deze sites: (www.rosefashion.nl) en  (http://flip-creatief.jimdo.com) die voor een deel de opbrengst van hun webwinkels geven aan onze stichting.

Druppels.

Daar denkt u, denk je misschien aan, als u/ je de verhalen  in deze nieuwsbrief leest. En terecht. We hebben het al vaker gezegd. Heel Oekraïne helpen kunnen we niet, maar voor ons telt elk mens die door uw en jullie steun geholpen en bemoedigd wordt!

Het werk onder de ouderen, in de kindertehuizen en de hulpgoederen naar Oost –Oekraïne lijkt van weinig betekenis in het grote geheel. Voor de ontvangers zijn het lichtpunten in het moeilijke bestaan.

Mogen we u/jou in deze nieuwsbrief eens vragen om extra druppels?

Het is alle stichtingen altijd om geld te doen en in een tijd van crisis niet echt gunstig, denk ik. Er is ook zoveel nood. We zijn ontzettend blij met alle goede kleding, maar het transport is een flinke hap uit ons budget. We zouden nog meer mensen willen helpen met medicijnen, voedsel en warmte.

Zou u/ je nog wat druppels overhebben?  Graag!

Tot slot…  

Anna-vera is bezig met haar eerste CD opname.

Er zijn hier geen cd’s  met christelijke kinderliedjes. Peter schrijft en Anna-vera zingt ze. Ook mogen we met toestemming de liedjes van Elly en Rikkert in het Oekraïens vertalen. We hopen dat ze voor andere kinderen tot zegen mogen zijn.

Eduard weigert om Oekraïens te praten en wordt hier “’de Hollander”’ genoemd. Hij zal er toch aan moeten op den duur….

Liza brabbelt alle talen,  helaas is er nog geen touw aan vast te knopen.

U en jij heel hartelijk gegroet (vergeet u /je het gebed voor ons werk enne… de druppels niet)?

Peter, Dianne, Anna-vera, Eduard en Liza Bernyk!

Wilt u graag de nieuwsbrief per email ontvangen? Geef dan uw e-mailadres door aan Berdien, bhagedoorn@filternet.nl