Terug naar Nieuwsbrief

Nr 37 December 2012

Nieuwsbrief nr. 37   december 2012

In deze nieuwsbrief een terugblik van het afgelopen half jaar. Onze ouders verhuisden naar Lunteren en zo verblijven wij ook daar als we in Nederland zijn.  Anna-Vera was in Bleskensgraaf  voor het laatst op school. Ze zal haar klasgenootjes van de School met de Bijbel wel missen, maar maakt  vast wel nieuwe vrienden op de school in Lunteren.

Na een droog voorjaar volgden nog drogere zomerweken met vaak 45C. We verlangden naar de avonden en nachten met iets verkoeling. De maïs en andere gewassen verdroogden op het land. Dit zal zeker gevolgen hebben voor de winter met nog meer armoede. Dit jaar was er geen jongerenwerkgroep en misschien was dat wel goed. De harde werkers van de vorige jaren hadden het toen al zo warm en nu was het nog erger. In augustus kwam mijn zus en haar gezin. Ze hielpen met het sorteren van kleding en andere hulpgoederen.  Natuurlijk was er ook tijd om gezellig bij te praten.

 

Langs de projecten

Trouwe nieuwsbrieflezers herinneren zich hem nog wel. Iwan “de invalide man”. Hij overleed 5 jaar geleden en zijn vrouw 2 jaar. Hun 2 kinderen, nu 16 en18 jaar, wilden graag samen blijven. We bleven hen bezoeken en helpen met kleding, schoenen, voedsel en goede raad. Het gaat goed met ze. De zoon is een rechtenstudie begonnen. Nu hij van huis is komt de oma bij het meisje overnachten. Ze krijgen een klein wezenpensioen en doen hun best om daarmee rond te komen. Heel fijn is dat ze trouwe kerkgangers zijn. We zijn trots op deze 2 positieve jongeren!

Misha

Het jongetje met de spierziekte krijgt nu massage. Zijn moeder is nog steeds heel blij met het ziekenhuisbed. Ze krijgt ook luiers en wasmiddel van ons (eigenlijk van u en jullie). Misha geniet van zijn knuffels en we gaven hem rammelend speelgoed waar hij tegenaan kan stoten. Eigenlijk zou u/jij dit vrolijke mannetje eens moeten zien. Ondanks de pijn en handicap straalt hij een grote blijdschap uit. Van een bezoek aan hem komen we altijd bemoedigd terug.

Marianne

Ook bij haar gaan we even langs. En ja, eindelijk in een eigen huisje. Ze had een oud huisje geërfd van haar vader, dat helaas onbewoonbaar is en te koop staat.  Haar schoonfamilie maakte het Marianne erg moeilijk omdat ze christen is. Zo was het daar ook geen doen om te blijven wonen. Met hulp van de kerk en onze stichting is nu een ander huisje gevonden en ingericht. Ze deed heel zwaar werk in een bakkerij maar moest daar mee stoppen om haar man te verzorgen. Vanwege diabetes moest zijn been worden geamputeerd. De oudste jongen van 17 jaar verdient nu de kost voor het gezin. Hij werkt in de bouw en heeft het huisje al aardig opgeknapt. Ook dit gezin helpen we met kleding en schoenen. Het schoolgeld voor de kinderen komt van sponsors uit Nederland.

Marianne zegt vaak: wat zou ik zonder jullie moeten…. Ik geef dit graag aan u en jullie door.

Nu we toch op pad zijn nemen we u en jullie mee naar het gezin van Iwan (weet u/je nog: hij was in elkaar geslagen nadat hij iemand hielp) en mist een deel van zijn schedel. Het gaat wat beter met hem al blijft de zorg zeer intensief. De regering betaalde een klein bedrag voor de revalidatie, maar verder zijn alle kosten voor henzelf. Ook hier kunnen we helpen met de meest noodzakelijke dingen o.a. inco-materiaal. Zijn dochtertjes zijn soms heel verdrietig want papa is nooit meer zoals onze “echte” papa was. Ook hier geen drankprobleem maar een hecht en liefdevol gezin, een voorbeeld voor buren en familie.

oek44

Nieuw project

Voor het eerst bezochten we een mevrouw die al 8 jaar voor haar invalide man zorgt. We zagen het direct. Hier is hulp nodig. Inco-materiaal, beddengoed en zachte gemakkelijke kleding. Er was geen aansluiting op de waterleiding en wassen deed ze met de hand. De oplossing zou een wasmachine zijn die je zelf met water moet vullen(zijn hier nog te koop). Na lang overleg en rekenen besloten we om van de stichting de waterleiding aan te sluiten en een wasmachine te geven. U/jij begrijpt dat dit het zorgen voor haar man een stuk eenvoudiger maakt.  Ook hier wordt er goed omgegaan met de spullen. Ze verdienen onze steun.

oek45

 

De bergdorpjes

De bergdorpjes werden ook bezocht en omdat het zo lang droog was kon Peter in oktober nog een keer met onze bus op pad. Er is altijd wel ergens een baby op komst en dus zijn de kleine kleertjes heel welkom. Er was ook een vraag om een rolstoel. Vooral de dekens, laarzen en goede schoenen vonden gretig aftrek, zeker met de winter op komst.

Bed te leen

De bedden die we van een verzorgingshuis kregen rouleren nogal eens. We werden gebeld voor een jongen die na een brommer ongeluk plat moest liggen. Soms moeten mensen iets overwinnen om een ziekenhuisbed in huis te hebben, maar als ze eenmaal het gemak ervaren, zijn ze heel dankbaar.

Een dominee in Oekraïne moet gewoon werken voor de kost, maar als er geen werk is, houdt dat voor hem ook op. De vrouw van een dominee uit het naburige dorp moest langdurig in het ziekenhuis worden opgenomen en is 3 keer geopereerd. Geld om dat te betalen was er niet. Ook onze stichting droeg een steentje bij en zo kon de dominee op zijn 40e verjaardag de ziekenhuisrekening betalen. Hij zei dit is het mooiste verjaardagskado dat ik ooit heb gekregen. Met zijn vrouw gaat het nu gelukkig goed.

Ook helpen we twee vrouwen  met een ernstige ziekte door  hun behandelingen en medicijnen te betalen.

Naast al deze materiële hulp is er de aandacht voor de mensen, een luisterend oor en een goed gesprek. We mogen vertellen dat er meer is dan de zorg voor het dagelijkse leven. De Bijbelse boodschap tot eeuwig behoud geeft een meerwaarde aan onze hulpverlening.

Het gastenverblijf

Het proefjaar is voorbij en we zijn tevreden. Het heeft nog geen maand leeggestaan. Leden van een koor uit Duitsland, een Canadees gezin vanwege een hulpproject voor een maand, een jeugdgroep uit Moskou voor een week…enzovoort.

En pasgetrouwde stellen die een goedkope huwelijksreis maken naar de mooie Karpaten! Het is wel druk, maar ook gezellig. Volgens het gastenboek zijn ze allemaal zeer tevreden. We kregen uit Nederland een doos vol proefflesjes shampoo, douche crème, zeep en pennen. Op elk schoon bed ligt zo’n pakketje op een witte handdoek. Leuk cadeautje dacht de jeugd uit Moskou. Alles mocht mee behalve de handdoeken, maar helaas die waren ook verdwenen. Toch maar even een briefje ophangen!  Een deel van de opbrengst is voor de stichting. Dus mocht u/jij zin hebben in een vakantie of op doorreis zijn in Oekraïne. Het bedje is gespreid!

Vuilnisophaaldienst

Misschien wel aardig om te vertellen. Een bedrijf uit Oostenrijk heeft dit opgezet. Elke vrijdag komt de vuilniswagen. Kosten: 4 € voor de aanschaf van een kliko en € 2,80 per maand aan ophaalkosten. Dat is voor veel mensen te duur. En dus wordt er nog volop verbrand en op het land begraven.   Naast de chauffeur zijn er twee zigeunermannen die de kliko’s legen. Eerlijk om de beurt. Als de een leegt, graait de ander. En alles wat bruikbaar is gaat in een zak mee voor thuis. Peter prijst de mannen om hun werklust en ik geef ze een banaan of koffie. Daar nemen ze even tijd voor en zijn er mee in hun nopjes. Zelfs de mensen uit het grote Moskou waren verbaasd dat er in zo’n klein dorp een echte vuilnisophaaldienst bestaat!

Armoede, hengels en vissen

Ik hoorde dat er een andere kijk op hulp verlenen de ronde doet. Ingaan op de vraag en geen goederen’ dumpen’. Hengels geven om te vissen, maar geen vis, want dat maakt de mensen afhankelijk. Inderdaad, het zo maar vrachten kleding brengen is niet doelgericht. Maar wij ondervinden de andere kant: wel eens gekeken bij een oudere, zieke of gehandicapte in een  vervallen huisje? ’s Winters geen stookhout en voedsel? Al geef je deze mensen 10 hengels, ze zullen geen visje vangen, maar wel hongerlijden en doodvriezen… De armoede hier in Oekraïne is toch van een andere orde dan in Nederland.  Al wordt het in Nederland ook zorgelijk, begreep ik. Met de winter op komst durven wij u/jullie toch te vragen om een kleine extra bijdrage voor onze hulpverlening. Alle beetjes helpen!

Uw/jouw hulp komt aan op de plaats waar het wezen moet!!

Cd Anna-Vera

Het duurde wat lang, zo gaat het soms in Oekraïne, maar eindelijk was de cd klaar. Het is een mooi geheel geworden. Ook voorziet de cd in een behoefte. In verschillende boekwinkels in Oekraïne is de cd te koop. Ook in Bleskensgraaf in de Bouwsteen is hij te beluisteren en te koop (met vertaling). De cd is ook te bestellen bij mijn ouders (adres zie contact nieuwsbrief)

Van elke verkochte cd gaat de helft naar ons kinderevangelisatie project. De cd kost € 6,95.

Tot slot

We lieten u en jou een kijkje nemen in onze bezigheden. We hopen met uw/jullie steun veel voor onze mensen hier te kunnen betekenen. Ook vragen we uw/jullie gebed om ons werk hier te kunnen voortzetten.

We wensen u en jullie gezegende kerstdagen en een goed 2013 toe.

Een hartelijke groet, Dianne en Petro,  Anna-Vera, Eduard en Liza Bernyk

 

Wilt u graag de nieuwsbrief per email ontvangen? Geef dan uw e-mailadres door aan Berdien, bhagedoorn@filternet.nl