Terug naar Nieuwsbrief

Nr 40 December 2014

 

 Nieuwsbrief nr. 40  December 2014

 

Persoonlijk

Voor het jaar 2014 voorbij is willen we u/jullie via deze nieuwsbrief vertellen over de situatie in Oekraïne. Het is een heel bewogen jaar geweest, ook voor ons als gezin. Peters moeder heeft 3 ingrijpende operaties ondergaan en zijn vader bleek maagkanker te hebben. Ze hadden de mogelijkheid om in een vrij goed ziekenhuis behandeld te worden in Lviv. Dat is wel ongeveer 300 kilometer bij ons vandaan. Met zijn moeder gaat het redelijk, maar zijn vader is eind oktober overleden. Hij was tot op het laatst betrokken bij de zigeunergemeente die hij heeft mogen stichten en regelde nog een conferentie voor zigeunervoorgangers. Ook heeft hij een indrukwekkende afscheidspreek kunnen houden in onze kerk. De grote belangstelling bij de begrafenis, de toespraken van belangrijke personen uit kerken en maatschappij toonden wel aan dat hij veel heeft mogen betekenen. De keus om naast onze (schoon)ouders te gaan wonen bleek een goede te zijn. We hebben veel voor hen kunnen doen en die zorg gaat door nu Peters moeder alleen is.

Landelijk

Vrijwel dagelijks is Oekraïne in het nieuws. Ik volg het op internet en merk dan dat de berichtgeving nogal tegenstrijdig is. Ik werd benaderd door Radio 1 met de vraag of ik verslag wilde doen. Een kort interview vond ik goed, maar meer niet. Veiligheid gaat voor alles. Ook van de Oekraïense kant kreeg ik veel vragen. Hoe komt de situatie over in Nederland en wat hoort men daar? Na de vliegramp werd ik door veel mensen gecondoleerd en toonden ze hun medeleven met het Nederlandse volk. Met familie, vrienden en buren hebben we via internet de aankomst van de slachtoffers bekeken. Ze waren diep onder de indruk van het respect en waardigheid waarmee dat gebeurde.

Spannende dagen maken we mee als er weer mannen opgeroepen worden om in het leger te gaan. Peter kan ook opgeroepen worden al komen vaders met 3 jonge kinderen niet als eerste aan de beurt. Uit ons dorp moesten er 55 mannen mee. U/jij begrijpt dat het ons veel zorgen geeft en we vragen of jullie voor ons willen bidden dat Peter niet hoeft mee te doen in deze ongelijke strijd.

Een heel ongewone hulpvraag kreeg ik vorige maand. Of ik uit Nederland geen kogelvrij vest kon regelen – afgedankt door de politie bijv. Soldaten moeten voor hun eigen uniform zorgen. Helaas, valt zoiets buiten onze hulpverlening. Kerken en winkels houden voedsel en kledingacties voor de soldaten en mensen in het oosten.

Vluchtelingen

Al wonen we ver bij het oorlogsgebied vandaan, we merken het wel degelijk. In onze regio kwamen er ook veel vluchtelingen soms met niet meer dan een paar plastic tasjes met bezittingen. Ze worden ondergebracht bij gezinnen of in leegstaande huizen van bijvoorbeeld overleden ouders of mensen die geëmigreerd zijn maar toch hun huis nog hebben. U/ je begrijpt dat we vanuit de stichting helpen waar het meest nodig is. Kleding, schoenen, dekens, beddengoed, speelgoed enz. enz. Onze voorraad was beperkt door het stagneren van de transporten, maar gelukkig kwam er via de werkgroep Ommen weer veel binnen. Nu we de gezinnen beter kennen geven we hulp op maat. Veel mensen hebben het zelf al te moeilijk om ook nog anderen te helpen. De vluchtelingen willen het liefst zo snel weer terug maar als je huis in puin ligt is dat niet eenvoudig. Voor christenen (vooral baptisten) is het zelfs erg gevaarlijk. De interim-president  was baptist en hem wordt verweten pro-westers te zijn en dus worden het zijn geloofsgenoten behoorlijk moeilijk gemaakt. We merken nu ook dat “het westen” van alles de schuld krijgt. De vluchtelingen verbazen zich echter over de vriendelijkheid waarmee ze ontvangen worden. Ze ervaren dat ze gewoon Russisch kunnen spreken i.p.v. Oekraïens. Het is duidelijk dat ze foute informatie krijgen in het oosten. De toestand is al met al heel onzeker. Houdt het staakt het vuren stand? Wat is men in Moskou nog van plan? Zal het goed gaan met de nieuwe regering in Kiev? Allemaal vragen waar we geen antwoord op weten. Gebed om een vreedzame oplossing blijft nodig.

oek 96

Eind mei waren Peter en zijn broer, zus en ik voor 5 dagen in Noorwegen op uitnodiging van een Noorse organisatie. Ze gaven 3 concerten en door CD verkoop en collectes werd er geld ingezameld voor verschillende projecten in Oekraïne. De kinderen waren in Nederland en zo konden we even genieten van een korte vakantie en dat komt maar zelden voor!

Nog een hoogtepunt

Deze zomer was de groepsreis van de Familie van der Lingen (mijn broer en zijn gezin) en de familie Vijfhuizen uit Zwijndrecht (11 personen in totaal). Ruim 2 weken waren ze te gast. Het was een vol programma en ondanks de warmte (ong. 40 graden) werd er hard gewerkt in het ziekenhuis. Voor het evangelisatiekamp in het zigeunerdorp werd er dagelijks voor 100 kinderen gekookt. Voedselpakketten werden gemaakt en met de kleding weggebracht in de bergdorpjes. Gelukkig was er ook nog tijd voor een paar uitstapjes om te genieten van de mooie Oekraïense natuur.

Vooraf had de groep d.m.v. allerlei acties geld en hulpmiddelen bijeengebracht. Zo waren er o.a. veel schooletuis verzameld door kinderen uit Lunteren en Zwijndrecht.

oek 97

Ook werden er zieken en gehandicapten in de thuissituatie bezocht en geholpen. Heel bijzonder was dat de afgeladen bus waarmee de familie reisde bij de grens niet gecontroleerd werd. We hadden het idee dat de douaniers vanwege de ramp met de MH17 soepeler met de Nederlanders omgingen. We waren er in ieder geval heel dankbaar voor. Na 2 weken hard werken gingen de gezinnen vol indrukken naar huis. Maar ze zijn het er allemaal over eens: We willen graag nog eens terug!

Inflatie

Nog een gevolg van de oorlog is de financiële toestand. De prijzen van levensmiddelen gaan nog steeds omhoog. Een winterjas of een paar schoenen is soms een half maandloon. Ook over het gas is nogal wat te doen. We zijn afhankelijk van Rusland al is er tot en met maart gas beloofd als Oekraïne blijft betalen. De nieuwe president Petro Poroshenko heeft afgelopen week het land failliet verklaard. De zorgen zijn dus nog lang niet voorbij.

Op school bij Anna-Vera zijn klassen samengevoegd om minder lokalen te hoeven verwarmen en om te bezuinigen op personeel. De leerlingen vinden het niet echt leuk…

Nieuwe voorzitter stichting

We mogen voorstellen: Ineke Vijfhuizen. Ze heeft inmiddels kennisgemaakt met Oekraïne. Ze volgt Anita Damsteegt op. We willen Anita bedanken voor haar betrokkenheid op het werk van de stichting. Haar belangstelling en meeleven voor ons persoonlijk, zeker in moeilijke tijden zoals het overlijden van onze Benjamin, deden ons erg goed. We wensen haar heel veel sterkte toe nu ze nog steeds de gevolgen ondervindt van de val van haar paard.

Tot slot

Willen we iedereen heel hartelijk danken voor het meeleven in dit afgelopen jaar. Klein en grote giften maken dat we ons werk hier kunnen blijven doen. Het is fijn om te merken dat u ons werk niet vergeet. We hopen dat we ook dat in de toekomst mogen ervaren.

Er wordt door al het leed in deze wereld zo vaak een beroep gedaan op financiële steun, maar voor ons geldt: Alle beetjes helpen! Voor veel mensen zal de winterperiode die gewoonlijk toch al moeilijk is nog zwaarder worden. Helpt u en help jij mee om de ergste nood te lenigen?

We wensen u en jullie allen goede Kerstdagen en voor het nieuwe jaar Gods zegen toe.

Een hartelijke groet vanuit een onrustig Oekraïne,

Petro, Dianne , Anna-Vera, Eduard en Liza Bernyk